ไม่เล่นแล้วสเปซ  (ทำไม่เป็น o_O" )

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

" แล้วเธอจะมาอีกไหม    ฉันรอด้วยใจหวั่นไหว

          เหมือนวันที่เจอได้ไหม     ยังอยากให้เธอย้อนมา

               ฉันคงจะทนไม่ไหว     เพราะเธอที่เคยสบตา

                     อยู่ในใจคล้ายเป็นฝันตลอดมา     ว่าเป็น...เธอ...     .,.,.,^__^,.,., "

 

 

*อ่านหนังสือสอบหน้าแม่งลอยขึ้นมาในสมอง "กวนจัยส์ดีจัง"*      

     " มีความสุขมากมายเพื่อนเอ๋ย "

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 " คิดได้ไงโดนจัยส์พี่เลยน้องเอ๊ย "  

 

       จุดเริ่มเป็นแค่เพียง อยากแค่ใกล้"เธอ"

  ก็หวังเพียงได้เจอ ได้เป็นเพื่อน"เธอ"สักวัน

  ก่อนแค่เพียงต้องการแค่ได้ทักทาย

  แค่ได้เป็นเพื่อนกันก็ดีมากเกินจะ "ฝัน"

 

      แต่ยิ่งฉันผูกพัน ก็ทำให้ฉันยิ่งหวังไกล

      และหากปล่อยไปก็คงยิ่งช้ำ

 

          ก็เป็นเพราะฉันไม่รู้จักพอ ไม่เคยพอดี

          ได้มาเท่านี้ไม่พอ ไม่รู้จักหยุด

          ทั้งๆที่"เธอ"ไม่มีใจ เพราะไม่รู้จักพอ หัวใจจึงแตกสลาย

          เพราะรู้ว่าไม่มีวันที่ได้"เธอ"มา

   

              ก็ก้าวมาซะไกล จากวันแรกเจอ

              จะให้เป็นเพื่อน"เธอ" ก็กลายว่าทำไม่ถูก

              ก็แค่ทำได้เพียง ห่างมาให้ไกล

              หยุดเรื่องราววุ่นวายที่ทำให้เราต้องทุกข์

              

                  แต่ยิ่งฉันผูกพัน ก็ทำให้ฉันยิ่งหวังไกล

                  และหากปล่อยไปก็คงยิ่งช้ำ

 

                      ก็เป็นเพราะฉันไม่รู้จักพอ ไม่เคยพอดี 

                      ได้มาเท่านี้ไม่พอ ไม่รู้จักหยุด

                      ทั้งๆที่"เธอ"ไม่มีใจ เพราะไม่รู้จักพอ หัวใจจึงแตกสลาย

                      เพราะรู้ว่าไม่มีวันได้"เธอ"มา

 

 

 

 

* ไม่บายนิกุแลๆ มันก็แค่ความรู้สึกไร้สาระ*